zien
Het zien van Afrika
Ik sta voor ons huis en maak een praatje met een paar mensen op straat. Een meisje op de fiets passeert. Onze blikken kruisen, slechts een fractie van een seconde. Ze fietst verder, maar na een paar meter kijkt ze om. Haar ogen vinden de mijne opnieuw. Ook zij voelt het: die ene blik was kort, maar intens. Alsof we heel even in elkaars ziel keken.
Heerlijk, twee mensen die elkaar even écht zien. Een eenvoudige groet zonder woorden. Zoals in Afrika: zien met gevoel, niet meer, niet minder. Voor kinderen is dat nog zo vanzelfsprekend.
